اشتراوس در سال ۱۹۳۰ در رساله‌ای با عنوان Die Religionskritik Spinozas این ادعا را مطرح کرد که از نظر هابز، یهودیان بانیان اصلی جدایی دین از سیاست بودند؛ جدایی و تمایزی که از نظر اشتراوس هم «انقلابی» بود و هم «دولت‌برانداز». کارل اشمیت بعدا در کتاب «لویاتان در نظریه دولت تامس هابز» (که شروین مقیمی آن...

این نوشته خلاصه‌ای از مقدمه کتاب ویکتوریا کان با عنوان «آینده توهم: الهیات سیاسی و متون اوایل دوران مدرن» (The Future of Illusion: Political Theology and Early Mode Texts) است. کان در مقدمه خود، ادعاهای معاصر درباره تداوم الهیات سیاسی را به چالش می‌کشد و بیانگر است چگونه متفکران اوایل دوران مدرن مان...

پارادایم‌هایی برای یک استعاره‌شناسی اثر هانس بلومنبرگمقدمه «پارادایم‌هایی برای یک استعاره‌شناسی» اثر هانس بلومنبرگ، کاوشی عمیق در جهت تحلیل نقش بنیادین استعاره‌ها در شکل‌دهی تفکر انسان و گفتمان فلسفی است. بلومنبرگ با یک آزمایش فکری جالب آغاز می‌کند: اگر فلسفه مدرن برنامه روش‌شناختی دکارت را تا برآین...

مایر در کتاب مهم خود، فلسفه سیاسی و چالش دین وحیانی، پرسشی بنیادین را مطرح می‌کند که از دیرباز اندیشه‌ورزان را به خود مشغول کرده است: چرا فلسفه سیاسی اهمیت دارد؟ این پرسش صرفاً یک مسئله آکادمیک نیست، بلکه تلاشی است برای کشف جوهره رشته‌ای که درک وجود انسان، حکومت، و تنش همیشگی میان دانش و ایمان را در...

راینهارت کُزِلِک در کتاب نقد و بحران‌ها شرح می‌دهد که دولت مدرن چگونه از دل آشوب‌های مذهبی اروپا پدید آمد و چرا روشنگری، که ابتدا از درون همین حکومت‌ها رشد کرد، در نهایت به سقوط آن‌ها کمک کرد.در فصل اول، او حاکی از آن است که دولت‌های مطلقه برای پایان کار دادن به جنگ‌های مذهبی شکل گرفتند. آن‌ها با کن...

پارادایمهایی برای یک استعارهشناسی اثر هانس بلومنبرگمقدمه«پارادایمهایی برای یک استعارهشناسی» اثر هانس بلومنبرگ، کاوشی عمیق در جهت بررسی نقش بنیادین استعارهها در شکلدهی تفکر انسان و گفتمان فلسفی است. بلومنبرگ با یک آزمایش فکری جالب آغاز میکند: اگر فلسفه مدرن برنامه روششناختی دکارت را تا نتیجه منطقی آن...

این نوشته خلاصهای از مقدمه کتاب ویکتوریا کان با عنوان «آینده توهم: الهیات سیاسی و متون اوایل دوران مدرن» (The Future of Illusion: Political Theology and Early Mode Texts) است. کان در مقدمه خود، ادعاهای معاصر درباره تداوم الهیات سیاسی را به چالش میکشد و نشان میدهد چگونه متفکران اوایل دوران مدرن مانند...

اشتراوس در سال ۱۹۳۰ در رسالهای با عنوان Die Religionskritik Spinozas این ادعا را مطرح کرد که از نظر هابز، یهودیان بانیان اصلی جدایی دین از سیاست بودند؛ جدایی و تمایزی که از نظر اشتراوس هم «انقلابی» بود و هم «دولتبرانداز». کارل اشمیت بعدا در کتاب «لویاتان در نظریه دولت تامس هابز» (که شروین مقیمی آن ر...

مقالهای از من با عنوان Divine vs. Human Law: The Quarrel between the Anti- and Pro-Constitutionalist Jurists in Iranian Constitutional Revolution of 1906 در مجله Religions:http://www.mdpi.com/2077-1444/12/8/630 + نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم شهریور ۱۴۰۰ساعت 13:51&nbsp توسط مهدی میرابیان  |  Adblo...

آگوستین پس از گسستن از آیین مانوی و گرویدن به دیانت مسیح کتابی نوشت تحت عنوان «درباره اراده آزاد». البته که موضوع اصلی کتاب درباره اراده آزاد آدمی نیست بلکه به دنبال فراهمکردن بستری است برای توجیه شر در عالم. مساله شر زمانی به یک مساله حاد بدل شد ک

بطور کلی میتوان گفت مهمترین روشنفکران جنبش مشروطهخواهی از این حقیقت آگاه بودند که آرمانهای متجددانهشان زمانی محقق خواهند شد که این آرمانها با «مذاق» انسان ایرانی نسبتی برقرار نماید. این مذاق در وهله نخست مذاقی به شدت اسلامی و فقهمحور بود و به

از نظر قاطبه روحانیان مخالف مشروطه دو چیز "رکن قویم قانون الهی" را سست و نابود می کرد: یکی مساوات و دیگری حریت. استدلال شیخ فضل الله نوری در رساله تذکره الغافل بدین شرح است:«ای برادر عزیز! اگر مقصودشا

ایوان استرنسکی (Ivan Strenski) در کتاب خود با عنوان Why Politics Can’t Be Freed from Religion معتقد است که فهم تمایز میان auctoritas و potestas، که به ترتیب می توان آنها را به مرجعیت (authority) و قدر

تنها اقدامی که از محمدعلی شاه در اذهان باقی مانده، صدور فرمان به توپ بستن مجلس است. اما آیا محمدعلی شاه از ابتدا مخالف مشروطه و مجلس برآمده از آن بود؟ اسناد باقی مانده خلاف این را می گویند. شاه به تار

اشتراوس در کتاب «خفقان/سرکوب/آزار و هنر نوشتن» به وضعیت پرمخاطرهی فلسفه در جهان یهودیت و اسلام اشاره کرده و آن را با وضعیت فلسفه در عالم مسیحیت میسنجد: «این حقیقت که فلسفه در جهان اسلام به عنوان یک

پیشرفتهای خیرهکننده در حوزههایی نظیر علوم شناختی، علوم اعصاب، هوش مصنوعی و در کل هر آن چیزی که به مغز سه پوندی ما ربط دارد نشان میدهند که در آیندهای نه چندان دور، ایدهی «دولت تامه»، که تا امروز

از نظر هاینریش مایر، ایدهی حسن و قبح شرعی افعالْ همیشه در پس ذهن کارل اشمیت بود. اشمیت از این ایدهی الهیاتی نتایج سیاسی میگرفت: فرمان و تصمیم حاکم مطلق در هر شرایطی باید مطاع باشد، فارق از اینکه تا چه حد عقلانی یا نیک جلوه کند. "Tertullian's guiding principle We are obliged to something not because ...

استقلال امر سیاسی از دیانت و نیز اصالت آن از نظر هابز: «انجیل تنها وقتی قانون محسوب میگردد که حاکم عرفی آن را بهعنوان قانون بشناسد؛ در غیر این صورت صرفا نصیحت و اندرزی است که آدمی میتواند بدون آنکه مرتکب جرم و خلافی شود، با مسئولیت خودش از پیروی از آن امتناع ورزد.»

تلاش نظری ابنسینا برای اثبات این مطلب که «خدا به جزئیات علم ندارد» در راستای تفکیک طبیعت از سنت و اعلام استقلال طبیعت بود. این مساله از این بابت اهمیت دارد که متکلمان، خصوصا متکلمان اشعری، که توانسته

«متکلمان و فقیهان نیز درگیر مساله رهبری امت و سایر موضوعات مربوط به عرصه حقوق عمومی بودند. اما کلام و فقه، همانطور که فارابی به وضوح نشان داده، نمیتوانند جایگزین فلسفه سیاسی شوند. آنها فاقد بصیرت لاز